Ver hart

Geraakt was ik door de lege en matte blik in haar ogen. Of ik haar wilde helpen de weg ‘terug naar huis’ te vinden? Bijzonder vond ik dat, want in onze samenwerking bij de grote organisatie waar zij voor werkte, kon ik onze eerste ontmoeting nog goed herinneren. Ik had de neiging tegen haar op te kijken, ze zat op een toppositie en kwam zelfverzekerd over. In een wereld van grote krachten en machten, stond zij haar ‘mannetje’ en dat was nu net het probleem…

Ze was helemaal geen mannetje en was zich gaan aanpassen om zich staande te houden. Om tegenkracht te kunnen bieden aan het systeem om ‘de wedstrijd’ te kunnen winnen, om zaken voor elkaar te krijgen en gezien te worden. In deze strijd was ze echter zichzelf kwijtgeraakt. Haar milde kant, haar verbindende kracht, haar liefdevolle interesse voor de ander, precies dat wat er hard nodig is in de samenleving en in de wereld waarin we met elkaar werken.

Ze was verhard en ver van haar hart vandaan geraakt. Haar identiteit had ze gekoppeld aan haar positie en het aanzien wat hierbij hoorde. Hiermee had ze haar zelfvertrouwen en eigenwaarde afhankelijk gemaakt van anderen en haar ziel verkocht aan het systeem.

Je kunt alleen gezien worden als je jezelf ziet. Wie ben jij zonder je baan, positie, kennis, relatie etc.? Als je jouw geluk en eigenwaarde afhankelijk maakt van dingen of mensen buiten jezelf, ben je extreem kwetsbaar en raak je verwijderd van jezelf. Door je aan te passen aan het systeem, houd je tevens iets in stand wat oneigenlijk en niet functioneel is en uiteindelijk raak je uitgeput. Kun je bij jezelf blijven, op je eigen kracht varen en van daaruit in verbinding en zonder lading waarde toevoegen? Dat is hogere levenskunst en in bepaalde contexten hard nodig, maar wellicht nog onmogelijk.

‘It takes nothing to join the crowd, it takes everything to stand alone’

Ze is op weg ‘naar huis’, weer worden wie ze werkelijk is. Wat wil ze echt, wat zijn haar waarden, wat is haar unieke talent, waar zit de vonk? Al deze vragen komen voorbij. Een pittige, moedige en bijzondere reis, maar ik ben er 100% van overtuigd dat de bestemming mooi en bevrijdend is. Haar waarheid zit diep van binnen en ze zit op haar eigen schatkist.
Ze mag los gaan laten wat haar ergens op haar levensweg is aangeleerd en wat ze met haar hoofd is gaan geloven over zichzelf, maar niet waar of dienend is in dit moment. Hierbij is de tegenwind die ze nu ervaart, het teken dat ze op de goede weg zit.

Renate O’Prinsen wérkelijk veranderen

 

Op de hoogte blijven van nieuwe blogs? Schrijf je in.

Lees ook:

27 juni 2019
1 mei 2019