Over de rand voorwaarden

“Als je helder maakt wat exact mijn taken zijn, zal ik van je houden.”
“Als je zeker weet dat het gaat werken, zal ik met je trouwen.”

Kun je je hier iets bij voorstellen in een relatie? Dit zouden toch hele vreemde voorwaarden zijn om met elkaar de verbinding aan te gaan? De liefde en het vertrouwen is er eerst en hangt niet af en kan niet ontstaan uit allerlei voorwaarden. Het gaat pas stromen en spetteren als je je oprecht en met je hart verbindt. En ja, soms is dat spannend, het zal vast ook eens schuren (dat geeft glans) of verloopt anders dan je je had voorgesteld. Dat is het leven.

In organisaties gaat het meestal anders. Mensen benoemen vaak allerlei randvoorwaarden voordat ze in beweging komen of zich willen committeren. Als deze vervolgens ingevuld zijn, komen er weer nieuwe voorwaarden of belemmerende factoren uit de hoge hoed. Vaak betreft het zaken die door iemand anders ingevuld moeten worden. Zo kun je met elkaar op een doodlopende weg terecht komen. Dit proces kan eindeloos doorgaan en steeds weer dienen zich nieuwe thema’s aan. Parallel hieraan wordt er vaak breed gedeeld en geklaagd bij collega’s over alles wat er in de organisatie niet op orde is. Hiermee creëert men een hele ‘comfortabele’ positie, want het ligt nooit aan de persoon zelf. Men legt alles buiten zichzelf, maar tevens het eigen lot in handen van anderen.

Uiteindelijk is er al zo veel geklaagd over wat er allemaal niet klopt, dat men het ook niet meer kan of durft te erkennen als het anders is of als er wel verandering is. Men heeft zich geïdentificeerd met het klagen en het hebben van gelijk en is niet meer in staat het goede of dat wat er wel verandert, nog te zien. Dit is een vicieuze cirkel die zich op een diepe en overwegend complexe laag afspeelt. Iemand staat niet in zijn of haar kracht en midden, maar beweegt zich op of over de rand.

Dit is wat ik regelmatig aantref en het is lastig te doorbreken, met name als de persoon zich er niet van bewust is dat hij/zij dit gedrag vertoont of niet de bereidheid of het vermogen heeft in de spiegel te kijken. Het kost iedereen bergen energie en leidt tot niets, omdat er uiteindelijk nooit een vervulling en erkenning ontstaat. Het gelijk gaat altijd boven het geluk en alles is erop gericht dit aan te tonen. Dit kan een hardnekkig virus in een organisatie zijn dat belemmerend werkt voor verdere vernieuwing en groei.

Jarenlang heb ik op de rem gestaan in leven en werk, een voorbehoud gemaakt, omdat het me was aangeleerd en ik niet voluit durfde te gaan (zie mijn boek ‘Trouwen met jezelf’). Want als je de regie en verantwoordelijkheid neemt, kun je ook zo maar op je bek gaan en gekwetst worden en zul je ook je ‘fouten’ moeten toegeven. Het mooie is wel dat je voelt dat je leeft, dat je creëert en ontdekt en in verbinding staat met jezelf en je omgeving.

Wil jij geluk boven gelijk en innerlijk vervuld raken? Ga dan in de waarheid van je eigen leven staan, neem het stuur in handen of stap uit de context die niet (meer) bij je past. Dit kan niemand anders voor je doen.

Wil jij het persoonlijk leiderschap van jezelf of in je organisatie ontwikkelen? Ik ga graag met je in gesprek. Wil je vertragen en reflecteren op jezelf? Ga dan mee naar Italië in juni.

Renate O’Prinsen wérkelijk veranderen

Op de hoogte blijven van nieuwe blogs? Schrijf je in.

Lees ook:

1 mei 2019
14 april 2019